ABD’nin Boston kentinde 1919 yılında alkol üretimi için kullanılan 8,7 milyon litrelik depolama tankının patlamasıyla çevreye yayılan devasa pekmez kütlesi, yerleşim yerlerini basarak 21 kişinin ölümüne ve yüzlerce kişinin yaralanmasına yol açtı. Saatte 56 kilometre hızla ilerleyen 8 metre boyundaki yapışkan dalga, çevredeki yapıları yerle bir etti.
Sanayi tesisindeki çelik haznede gerçekleşen fermantasyon süreci, mevsim normallerini aşan hava sıcaklığıyla birleşince içeride aşırı gaz birikmesi meydana geldi. İç kısımdaki yoğun genleşmeye dayanamayan dev depo gürültüyle parçalanırken, kopan metal levhalar çevre binalara fırladı ve milyonlarca litre sıvı sokaklara dağıldı.
Kısa sürede yerleşim alanlarına yayılan yüksek kinetik enerjili akıntı; tünelleri, evleri ve demir yolu köprülerini yıktı. Yoğun kıvamı sebebiyle insanların kaçmasını imkansız kılan pekmez tabakası, 21 kişinin boğulma ve enkaz darbeleri sonucu yaşamını yitirmesine neden olurken yüzlerce kazazede hastanelere kaldırıldı.
Liman sularına ve kentin kanalizasyon hatlarına karışan yapışkan maddenin caddelerden arındırılması aylar süren çalışmaları beraberinde getirdi. Taş binaların temellerine işleyen kalıntıların sıcak günlerde yaydığı koku yıllarca sürerken, yaşanan facia kimyasal üretim ve endüstriyel depolama güvenliğine ilişkin yasal düzenlemelerin baştan sona yenilenmesini sağladı.
