Hindistan’ın kuraklıkla mücadele eden kırsal yerleşimlerinde, mevsimsel yağış sularının gevşek toprak nedeniyle kaybolmasını engellemek amacıyla vadi ve nehir tabanları kille kaplandı. Sıkıştırılan killi toprağın oluşturduğu sızdırmaz tabaka sayesinde yer altı su seviyeleri yükselirken, bölgedeki içme ve tarım kuyularının kurak aylarda tükenmesinin önüne geçildi.
Bölgede dönemsel olarak etkili olan yoğun yağışlar, zeminin aşırı gözenekli yapısından ötürü derin katmanlara sızarak hızla yüzeyden kayboluyordu. Suyun havzada tutulamaması ve derelerin erkenden kuruması, köylerdeki kaynakların tükenmesine ve tarım arazilerinin susuz kalmasına neden oluyordu.
Geleneksel yöntemle sızdırmaz yalıtım sağlandı
Kritik su krizini hafifletmek isteyen yerel halk ile uzmanlar, ırmak güzergâhları ve vadi çanaklarına binlerce ton killi toprak taşıyarak serdi. İş makineleriyle zemine mekanik biçimde sıkıştırılan kil katmanı, suyla temas ettiğinde gözenekleri bütünüyle kapatarak yağmur sularını tutan doğal bir yalıtım bariyerine dönüştü.
Tabana yerleştirilen geçirimsiz tabaka, yağış sularının boşa akmasını engellerken yer altı rezervlerini düzenli bir şekilde besledi. Yüksek maliyetli beton bentlere gerek kalmadan hayata geçirilen bu yöntemle, daha önce kurak mevsimlerde tamamen kuruyan kuyu ve su kaynaklarının kesintisiz çalışması sağlandı.
